 |
|
Radiokomunikacja - Przemiennik
Gdy teren działania firmy pokrywa się z zasięgiem radiotelefonów ręcznych, każdy z użytkowników sieci ma zapewnioną łączność z innymi
użytkownikami.
Jednak w przypadku wielu firm czy organizacji obszar na którym powinna być zapewniona łączność jest dużo większy od zasięgu przenośnych radiotelefonów czy urządzeń przewoźnych instalowanych w pojazdach.
Problem pozwala rozwiązać wprowadzenie do sieci łączności przemiennika. Pracując z anteną umieszczona na wysokim maszcie lub
innym obiekcie wysokościowym pozwala na odbiór sygnału radiowego z większego obszaru.
Włączenie do sieci radiotelefonu stacjonarnego, o większym zasięgu, przynosi poprawę; użytkownicy radiotelefonów o mniejszym zasięgu (ręcznych lub przewoźnych) mogą sobie przekazywać wiadomości za pośrednictwem operatora stacji bazowej. Z takiego rozwiązania wynikają jednak pewne niedogodności. Po pierwsze, konieczność każdorazowego angażowania operatora stacji bazowej w łączność między dwoma "niesłyszącymi się" radiotelefonami. Druga wada to znaczne zwiększenie czasu niedostępności kanału dla innych rozmówców, bowiem każdy komunikat powtarzany jest dwukrotnie: raz przez nadawcę, drugi raz przez operatora pośredniczącej stacji bazowej. Trzecim problemem jest wydłużenie czasu przekazania komunikatu i otrzymania odpowiedzi.
Dzięki przemiennikowi proces pośredniczenia w łączności można całkowicie zautomatyzować i przyspieszyć. Przemiennik (lub inaczej: przekaźnik) odbiera nadawany komunikat na jednym kanale i niemal równocześnie nadaje na drugim. Większość radiotelefonów posiada możliwość pracy przez przemiennik, czyli automatycznego przełączania się na właściwy kanał w zależności od tego czy radiotelefon jest w trybie nadawania czy odbioru.
Sieć łączności radiowej opartej na przemienniku można tak skonfigurować by możliwa była łączność także z pominięciem przemiennika. Funkcja ta jest przydatna w przypadku częstych łączności na małe odległości. W takiej sytuacji korespondenci porozumiewają się "lokalnie" bez angażowania obu kanałów i bez retransmisji ich rozmowy na większy obszar przez przemiennik. Umożliwia też łączność w przypadku znalezienia się poza zasięgiem przemiennika.
W przypadku konieczności dalszej rozbudowy sieci łączności stosuje się kolejny przemiennik dzięki niemu możliwe jest zwiększanie zasięgu poza obszar dostępny ze stacji bazowej.
Wadą stosowania przemiennika jest, wynikający z uregulowań formalno-prawnych, brak możliwości pracy na kanałach ogólnodostępnych oraz konieczność posiadania przydziału częstotliwości dla dwóch kanałów.
Przemiennik składa się z kilku podzespołów. Podzespół odbiorczy (1) pracuje na kanale wejściowym przemiennik odbierając komunikaty nadawane z radiotelefonów w terenie. Sprzęg przemiennika (2) sterujący pracą podzespołu odbiorczego i nadawczego (3). Zadaniem tego ostatniego jest retransmisja sygnału odebranego na wyjściowym kanale przemiennika.
Aby cały układ nadawczo-odbiorczy mógł pracować w oparciu o jedną instalację antenową konieczny jest duplexer (4). Duplexer nie dopuszcza do zakłóceń i uszkodzenia podzespołu odbiorczego przez nadawczy.
W obudowie znajduje się też układ zasilacza (5) pozwalający na zasilanie
urządzenia z sieci energetycznej 230V i zasilania rezerwowego (akumulatora). Posiada też niezbędne zabezpieczenia przed ewentualnymi przepięciami w sieci. W miejscach, w których występują częste zaniki napięcia w sieci stosuje się układ podtrzymania napięcia pozwalający na pracę przemiennika przez określony czas bez zewnętrznego zasilania.
Cały przemiennik zamknięty jest w jednej obudowie. W zależności od warunków panujących w miejscu w którym przemiennik ma być zainstalowany obudowa posiada różne stopnie wodo- i pyło- szczelności.
|
|
 |
